روز عشق ایرانی   

روز عشق ایرانی

یکی از پیشنهادات برای گرامیداشت  روز عشق ایرانی  ، نوشتن نامه و یا ارسال کارت پستال می باشد.
نوشتن یک نامه شیرین عاشقانه می تواند دلش را نرم کند و او را بیش از پیش عاشق شما کند.
نوشتن نامه، یک راه شیک و کلاسیک، برای گفتن احساس و منظور واقعی به مخاطبتان است،

و امکان ایجاد سوء تفاهم با آن بسیار کم است.

اگر فکر می کنید؛ که نامه نوشتن قدیمی شده و به اصطلاح از مد افتاده است سخت در اشتباهید.
کافیست یک بار آن را امتحان کنید تا تاثیر آن را روی طرف مقابلتان ببینید.

در دنیایی که تکنولوژی در آن حرف اول را می زند؛

و این همه اخبار و نامه های مختلف از طریق ایمیل، تلگرام و … جابجا می شود؛
نوشتن نامه موهبتی است که فقط با تجربه شخصیتان می توانید به آن پی ببرید.

در جایی خوانده بودم که می گفت؛

یکی از گنجینه های ارزشمند پدر بزرگ ها و مادر بزرگ های ما،

صندوقی پر از نامه های عاشقانه روی ورقهای کاهی بود که دیگر تار و پود آنها از هم گسسته است.
اما وقتی آن ها را ورق می زنیم، حس عجیبی به سراغمان می آید.
اینکه مثلا در 60 سال یا 70 سال پیش پدر بزرگمان چگونه عاشق همسرش بوده
و چه نامه هایی بین آن ها رد و بدل شده؛
احساس عجیبی را به آدم القا می کند.
یکی از چیزهایی که با آن سرمان را گرم می کردیم؛
همان مرور خاطرات قدیمی و داستان های عاشقانه مادر بزرگ و پدربزرگ ها و پدر و مادرهایمان بوده است.

اما ما چه چیزی برای نوه هایمان به جا می گذاریم؟

چیزی جز پسورد شبکه های اجتماعی؟
با اینکه به نظر می رسد که نامه نوشتن از مد افتاده،
و افراد کمتر از این راه احساس و کلامشان را منتقل می کنند؛
ولی من می خواهم بگویم این راه هنوز یکی از بهترین راه هایی است که؛
برای بیان عشق و علاقه و احساس وجود دارد.

می توانیم، در روز عشق ایرانی ، این راه را امتحان کنیم،
و اثر آن بر روابطمان را شاهد باشیم.

یادم می آید که یکی از دوستانم تعریف می کرد؛

زمانی بود که مجبور بودم برای مدتی از همسرم دور باشم و هر کدام در دو شهر جدا زندگی می کردیم.
اوایل ازدواجمان بود و عشقمان نسبت به هم خیلی پر رنگ بود،
و این فاصله، برای هر دوی ما بسیار سخت و سنگین بود.
هر روز از طریق ایمیل و تلفن با هم در ارتباط بودیم و از حال هم با خبر می شدیم.
اما همسرم گاهی برایم نامه ای می نوشت و از طریق پست آن را به دست من می رساند.

هر روز وقتی از سر کار به خانه برمی گشتم اولین کاری که انجام می دادم؛
رفتن سر باکس پست بود که پستچی نامه هایمان را در آنجا قرار می داد.

یادم نمی رود که از دیدن یک نامه چطور ذوق زده می شدم،
و چطور با ولع و اشتیاق آن را باز می کردم تا بخوانم.
هر روز که نامه ای داشتم؛ تا صبح چندین بار آن را مرور می کردم،
و موقع خواب آن را در بغل می گرفتم و صبح باسلیقه و وسواس آن را در جعبه ای،
که برای نگهداری آن ها داشتم قرار می دادم.

سال هاست که از آن روزها می گذرد و من و همسرم، در کنار هم و با فرزندانمان زندگی می کنیم.

تنها یادگاری که از آن دوران شیرین برای ما باقی مانده؛
همان نامه هاییست که الان رنگ و بوی کهنگی و قدیمی به خود گرفته؛

ولی با ارزش ترین دارایی زندگی ما به حساب می آید.
و هر وقت که برای فرزندانم از روزهای آشنایی و عاشقی با پدرشان حرف می زنم؛
یکی از این نامه ها را برایشان می خوانم و به آن روزهای دلتنگی،
که الان حس شیرینی از آن برایم باقی مانده بر می گردم.

دوست دارم در اینجا بگویم که ایمیل، تلگرام، واتساپ و …
همه راه های خوبی برای برقراری ارتباط و همدلی و همزبانیست؛

اما این را با اطمینان می گویم که هنوز هیچ کدام از این ها جای نامه نوشتن و رد و بدل شدن این کاغذ ها را نمی گیرند.

روز عشق ایرانی

پس از این فرصت و امکانی که داریم استفاده کنیم؛
و برای فرزندان و نوه هایمان این یادگاری ارزشمند را به جا بگذاریم.

مطمئن باشیم که خودمان هم با داشتن آن حال و هوای بهتری خواهیم داشت.
همین الان دست به کار شوید و در روز عشق ایرانی ،اولین نامه را برای مهمترین شخص زندگیتان بنویسید.

وارد سایت هدولیوا شوید و طرح مورد نظرتان را با عکس و متن خود سفارشی نمایی؛
هدولیوا آن را برای شما چاپ و به آدرس مورد نظرتان ارسال می کند.